Corona

Op de rooster | Meindert Gees.

We leggen de komende weken alle leden van de raad eens op de rooster met HENRI om te horen hoe het afgelopen jaar aan onze balie verliep. We komen vandaag terecht bij Meindert Gees, vennoot bij het gespecialiseerd kantoor Publius.
Hij is gespecialiseerd in administratief recht, in de brede zin, maar voor een onteigeningsgeschil kan u zeker bij Meindert terecht.

Meindert is de jongste van het nest, maar was er ook meteen bij vanaf de start van onze balie West-Vlaanderen. Meindert is getrouwd met Anne, woont in Mariakerke, bij Gent, en heeft drie schatten van dochters.

Waarom werd jij lid van de raad van de Orde?

Een diepgewortelde drang naar beter. Ik kan het niet anders verwoorden. Dat heb ik altijd al zo mogen ervaren, in de humaniora, aan de universiteit en vanuit de conferentie van de jonge balie. Kritisch en zelfkritisch nadenken over hoe het beter kan en daar dan meteen ook de daad bij het woord kunnen voegen. Niet dat het mij lijkt slecht te gaan, zeker na de fusie niet, maar het is bijzonder prettig om deel uit te kunnen maken van een ploeg advocaten die ook echt nadenkt over hoe het beter kan. Dat in het kader van deze zoektocht er soms gebotst wordt op de grenzen van consensus, economische haalbaarheid en praktische bezwaren, maakt de zaken voor mij enkel maar uitdagender.

Ik heb slechts 2 jaar in de raad achter de kiezen waarvan het eerste het fusiejaar betrof. Nog steeds dien ik vast te stellen dat ik nog bijzonder veel leren moet. Dat wakkert de drang naar beter nog verder aan, natuurlijk.

Ben je tevreden met wat de raad voor de balie dit jaar kon betekenen?

Ik ben altijd voorzichtig met zo een vragen. Maar ik denk het eerlijk gezegd wel. Ik denk dat de raad zich in zijn huidige constellatie ook beter gevonden heeft. Het eerste jaar waren er nog verschillende (debat)culturen terwijl deze nu - het lijkt onbewust - elkaar beter gevonden hebben. Dat heeft zich wat mij betreft kunnen vertalen naar het terrein. Er werden effectief knopen doorgehakt waar deze moesten doorgehakt worden, zoals de hervorming van de BJB’s, de cyberverzekering, het aanwerven van een juriste. Daarnaast is de balie er toch in geslaagd om informatie te vergaren, deze te bundelen én aan de man / vrouw te brengen. Wie op vandaag nog niet gehoord heeft van Henri, zal er nooit van horen. De wijze waarop de diverse maatregelen in het kader van de corona-crisis werden gebundeld, waarbij dit voor West-Vlaanderen in een door de stafhouder en vice-stafhouder met de magistratuur quasi-uniforme aanpak resulteerde, vond ik toch echt knap werk.

Wat ervaar je als positief aan onze balie? En wat zou je graag in de toekomst willen verbeteren?

De grote luisterbereidheid bij de leden van de balie heeft me vanaf dag één verbaasd. Thema’s worden nauwelijks geschuwd en ook de (m.i.) nood aan modernisering wordt zelfs - met de nodige nuances - aangemoedigd. Soms noodzaakt dat wat meer geduw en getrek maar het heeft ervoor gezorgd dat we na de fusie ook effectieve sprongen konden maken. Persoonlijk vond ik o.m. de aanwerving van een juriste (Jasmine, nvdr) een essentiële en noodzakelijke stap. Dat getuigt meteen ook van de professionalisering die we konden bekomen door een fusie op het vlak van tucht. Ook het feit dat de raadsleden specifieke bevoegdheden werden toebedeeld en hier op een gedecentraliseerde wijze mee konden omgaan, vond ik alvast een goede stap in de juiste richting.

Beter kan het natuurlijk altijd. We zijn een zeer jonge balie met misschien toch ook wel wat oude ziektes. Terugvallen op een afdelingsgevoel of een wijze van werken die vroeger werd gehanteerd in een bepaalde afdeling, werkt wat contraproductief. Er is maar een richting en dat is vooruit. En avant.

Dat betekent uiteraard niet dat we de afdelingen mogen ontkennen, wel integendeel. De afdelingen blijven de ruggengraat van onze balie. Deze zorgen voor betrokkenheid. Met henribaliemagazine lukt het niet alleen. En niemand anders dan onze conferenties van de jonge balies krijgen daar in mijn visie een grote rol in toebedeeld. Deze moeten blijvend ondersteund worden. Dit noodzaakt een dichte betrokkenheid. De conferenties zijn en blijven onze lokale lijm en in onze grote balie zijn de conferenties als trefpunt ook een lokale klankgroep. Door vanuit de raad mede het samenbrengen van advocaten te faciliteren, blijft de verbondenheid met het buikgevoel behouden. Ook verjonging in de diverse structuren, lijkt mij daarbij evident.

Wat was uw eigen rol van betekenis in de raad van de Orde dit jaar? En bent u daar tevreden mee?

Leren, zien en vooral niet zwijgen. Hoewel het als youngster natuurlijk vooral veel leren is, heb ik toch de indruk dat er in de raad naar ieders mening wordt geluisterd. Ik kreeg voor het tweede jaar het departement permanente vorming toebedeeld. Waar er vorig jaar nog werd geprobeerd om de conferenties op één lijn te krijgen, werd dit jaar de nadruk gelegd om een systeem op poten te zetten om iedereen gelijk te kunnen behandelen. De verplichting vanuit de OVB is er. Wij moeten er als balie verder mee omgaan. Op basis van objectieve parameters wordt voorzien in advies voor de stafhouder, met ruimte voor vrijstelling, opvolging én aanbod. Dit laatste samen met de conferenties in de eerste plaats, maar ook in een lesmarathon waarbij voor een heel faire prijs toch een kwalitatieve opleiding kan worden aangeboden.

Hoe ziet u de toekomst van de baliestructuren, en de advocatuur in het algemeen?

In de eerste plaats zie ik nood aan verdere digitalisering. Niet als doel op zich, het is geen zaligmakend dogma. Maar de mogelijkheden die de afgelopen maanden plotsklaps wel konden, al was het maar een verzoek indienen via mail, waren voor mij veelzeggend en eerlijk gezegd ook een verademing. Dit is een minimum. Daarenboven lijkt het aangewezen om de digitalisering ook niet op te leggen. Niet iedereen denkt hier namelijk zo over, maar het moet minstens een aanbod zijn dat voor velen het leven er toch een stuk gemakkelijker op maakt.

Onze eigen baliestructuur kan en moet nog veel professioneler. Persoonlijk lijkt mij het verlengen van een mandaat in de raad van pakweg 2 tot 3 jaar meer aangewezen dan een mandaat voor 1 jaar. Professionalisering noodzaakt ook dat het betaalde leergeld effectief ten gelde kan worden gemaakt. We kunnen veel professioneler werken op deze manier.

Tot slot is een betere taakverdeling tussen lokaal en Vlaams niveau aan de orde. Eerder dan één Vlaamse balie, is het zaak om de organisatie van de balies verder uit te werken. In West-Vlaanderen zijn we juiste richting ingeslagen, nu nog volhouden, op het pad blijven (of juist niet) en alleszins over of door elke berg die opdoemt.

Veel succes, Meindert!

*Meindert is kandidaat voor de raad van de Orde.